Goodbye, Wietnam!

Jeszcze nie tak dawno wysiadaliśmy z samolotu w Hanoi, a tu nagle nasza trzymiesięczna wietnamska podróż dobiegła końca. Plan, by jej końcówkę spędzić głównie na odpoczynku, udał się tylko częściowo i niestety nie plażowo. Okazało się, że wynajęcie skutera w Ha Tien graniczyło z cudem, a nasza gospodyni takim sprzętem nie dysponowała i nie była w stanie go załatwić, mimo że w trakcie zameldowania podała nam nawet koszt wynajmu za cały dzień. Może miała na myśli skuter sąsiada? Nie wiadomo, ale odnieśliśmy wrażenie, że w miasteczku panuje jakaś dziwna skuterowa zmowa – nie dość, że odsyłano nas z kwitkiem, to jeszcze nikt nie wiedział, gdzie taką wypożyczalnię można znaleźć. Z Ha Tien na przejście graniczne z Kambodżą jest niecałe 15 minut drogi, więc może się bali, że im zwiejemy ze sprzętem? To chyba jedyna teoria, jaką mamy. Tracąc już powoli nadzieję, zajrzeliśmy do hotelu, w którym skuter co prawda się znalazł, ale byłoby lepiej dla wszystkich, gdyby nam go nie oferowali. Już przy pierwszym uruchomieniu nie chciał odpalić, ale czasem tak bywa, więc postanowiliśmy się nie zrażać i opłaciliśmy wynajem na trzy dni. To był błąd. Skuter przy niskich obrotach silnika co chwilę gasł i nie chciał ponownie odpalić. Kosztowało nas to dużo nerwów, więc postanowiliśmy zwrócić dziada do hotelu. Ale może to przez brak paliwa? Wskaźnik nic takiego nie sugerował, ale nie zaszkodzi się upewnić. Zatankowaliśmy jednak i nic. Gdyby nie pomoc jakiegoś gościa, który odpalił nam tego rzęcha metodą nożną, to pewnie skończyłoby się na lawecie. Skuter i tak ponownie zgasł, ale trzysta metrów, a nie sześć kilometrów od hotelu, więc był to już spory sukces. Na szczęście kasę za wynajem dostaliśmy z powrotem, musieliśmy odżałować jedynie 6 zł za paliwo oraz stracony czas. Na pewno mogłoby skończyć się gorzej, ale jak można taki złom pociskać turystom? Ręce opadają. 

Nim skuter się rozkraczył, udało nam się na chwilę zajrzeć na miejską plażę. Pierwotnie chcieliśmy tam spędzić cały dzień, ale komercja oraz hałas dobiegający z każdej strony skutecznie nas odstraszyły. Pech chciał, że była to akurat niedziela, więc lokalsi postanowili tłumnie świętować weekend, niejednokrotnie w akompaniamencie puszczanego na cały regulator karaoke. Poważnie, siadali pod parasolem z mikrofonem i fałszowali, ile fabryka dała. Nie od wczoraj wiemy, że Wietnamczycy niekoniecznie przejmują się zasadami współżycia społecznego – muzykę bez słuchawek lubili często puszczać w sleeper busach, ale karaoke to już wyższa forma tortur. Sama plaża naprawdę ładna, szeroka i całkiem malowniczo położona, ale co z tego, skoro nie sposób na niej wysiedzieć.

Cała przygoda ze skuterem strasznie nas zmęczyła, do tego stopnia, że postanowiliśmy dać sobie spokój z wynajmem, choć jeszcze w niedzielę znalazł się hotel, który oferował taką opcję. Coś nam tam jednak śmierdziało, więc resztę pobytu spędziliśmy na spacerach i odpoczynku w pokoju, znów dokształcając się z polskiej kinematografii z dawnych lat. Pierwotnie chcieliśmy zrobić sobie wycieczkę na wyspę Phu Quoc oraz wziąć na niej jeden nocleg, ale odstraszyły nas dwie rzeczy. Pierwszą był fakt, że południowa część wyspy to jeden wielki park rozrywki, a na część północną, bardziej zieloną, trudno się dostać bez skutera. Druga sprawa to kwestia znalezienia sensownego noclegu w dobrej cenie. Większość negatywnych opinii z Internetu magicznie znika, a bywa, że podróżnym po przyjeździe oferuje się nieporównywalnie niższy standard pokoju od tego, jaki pierwotnie rezerwowali. Do tego jeszcze koszt promu w obie strony i uznaliśmy, że gra jest niewarta świeczki. Na otarcie łez ostatniego wieczoru udało się zjeść bardzo dobrą kolację. Hitem okazały się kurze łapki, które, pojawiając się na stole, totalnie nas zaskoczyły, gdyż myśleliśmy, że zamawiamy coś innego. Na szczęście nie rozszyfrowaliśmy wietnamskiej nazwy, dzięki czemu mogliśmy spróbować tego zaskakująco dobrego smakołyku. Czy wiecie, że można takie łapki jeść w całości? O dziwo łatwo je przeżuć, nie to co ślimaki. Gdybyście mieli okazję spróbować, to szczerze polecamy. Chrupią jak chipsy.

Zaskoczenie wyjazdu – kurze łapki smażone w głębokim tłuszczu, mniam 😋

Od wczoraj jesteśmy w Kambodży, w której spędzimy najbliższy miesiąc. Co będzie później? Czas pokaże, ale mamy nadzieję, że będziecie nadal śledzili nasze przygody. Dziękujemy też z całego serca za wszystkie komentarze, wiadomości oraz wsparcie, jakie od Was otrzymaliśmy w ciągu tych trzech miesięcy. Możecie wierzyć lub nie, ale naprawdę ogromnie je doceniamy. Zdajemy sobie sprawę, że posty publikujemy rzadziej niż na początku działalności bloga, ale taka podróż to niezłe wyzwanie i bywamy czasem zbyt zmęczeni, by relacjonować każdy dzień z osobna. Liczymy jednak na Waszą wyrozumiałość, a jeśli nasze wpisy nadal będą sprawiały Wam choć odrobinę radości, to będzie nam bardzo miło. Do zaś! ❤️

A na koniec galeria w kupie.

Widoczek ze schodów buddyjskiej świątyni w Ha Tien

W nogę grają tu do późna, zresztą narodowa kadra Wietnamu ostatnio jest na fali

Tu do wszystkiego w gratisie podają zieloną herbatę z lodem, miło

Świńskie transporty to nie tak rzadki widok